Tja, het jaar was al behoorlijk vol gepland met een hele triathlon half juni en de Transalp half juli, maar ook de was niet te versmaden en past mooi in de voorbereiding als team Gaul! richting de Trans Andes in 2011. Aldus starten Martijn en ik als team "Gaul! Cycling for War Child" in de Trans Schwarzwald 2010. 537,8 kilometers met 14.355 hoogtemeters in 7 dagen, van Bad Wildbad naar Feldberg.
Etappe 1: Sasbachwalden – Bad Wildbad
Een late start vandaag, pas om 11u. De hele week zijn de starttijden dusdanig dat de toppers iedere dag om 14u finishen. Voor ons betekentd dat dus iedere dag wel om 9u de tassen bij de receptie van de 
pensions inleveren en dan op bed wachten tot de start, die varieert van 9:30u tot 12:00u. Vandaag dus om 11u. De auto op een mooie plek geparkeerd aan de rand van het dorp, tot over 7 dagen. Het is nog droog ….. tot vlak voor de start. Een klein stukje vlak en dan direct de eerste klim, deels over asfalt. De 74,4km en 2375m klimmen gaan vooral over schotter (grint) wegen. Relatief snel dus. Halverwege de dag zou er een trap zijn die we naar beneden kunnen rijden. Ik 
verheug me erop, maar het blijkt weinig spannend. Het (andere) hoogtepunt van vandaag is de gang dwars door een wijnfeesttent 
Leuk! Ik vergelijk toch met de Transalp en vind het wat saai. Mooi, maar saai. Mijn rug speelt vandaag wel op de pijn is erg vermoeiend en ik ben blij als we binnen zijn. Bij de bikewash moeten we een drie kwartier wachten, maar niet afspoelen betekent morgen problemen. Aangekomen bij ons pension verschiet de gastvrouw van kleur als ze ons ziet (modder, modder en nog eens modder).
Etappe 2: Bad Wildbad – Freudenstadt
We starten opnieuw vanuit startvak D. Het eerste stuk van vandaag is omgekeerd aan wat we gisteren gefietst hebben. Een begin met dus vooral schotter en de trap dit keer omhoog .. nee, niet fietsbaar 78,4km en 2620 hoogtemeters. De rug voelt gelukkig een stuk beter. Vrij snel komt de eerste klim, oef. 
Het weer vandaag? Regen .. Ik begin langzamerhand het voordeel van fietsen op schotter in te zien. Bij dit weer is singletrack wel heel erg bagger en zwaar. De laatste kilometer naar de finish is een steile klim met trap. Bij de finish zijn we doorweekt van de regen die maar bleef vallen. De atb's zijn een en al bagger ….. maar hoera voor de fonteinen (a la bedriegertjes) op het grooste marktplein van Duitsland 
Etappe 3: Freudenstadt – Bad Rippoldsau-Schapbach
Een korte dag vandaag, met de start dus ook pas om 12:00u. Na de tassen ingeleverd te hebben 
kunnen we dan ook rustig ontbijten .. ware het niet dat de bakker het met de broodjes niet aan kan .. en daarna nog lekker even op bed ploffen. We starten vandaag vanuit startvak B! 56,3km en 1450m klimmen, kort maar ook makkelijk? Er wordt hard gereden, want het is kort. De laatste kilometers gaan over golvende schotterwegen, mijn terrein Op het eind volgt nog een stukje singletrail door het bos langs een heuvel. Gliberen en glijden, da's wat minder. De laatste afdaling is stijl omlaag met haarspeldbochten, niet helemaal mijn ding. We pikken net de eerste regendruppels mee voordat we finishen.
Etappe 4: Bad Rippoldsau-Schapbach – Schonach
De dag voor de qua kilometers langste dag van de Trans Schwarzwald 2010. Doorrijden, maar ook overhouden. 72,8km en 2620hm's. De zon zou schijnen vandaag ….. maar het regent .. nog steeds *zucht* Na de start direct een afdaling en vrij snel een klein tunneltje waar slechts een atber tegelijk door kan, een opstopping dus. Daarna volgt een klim eerst 
over asfalt en dan het oude vertrouwde schotter. Tempo pikken en gaan. Middenin het bos staan ineens weer groepen mensen ons aan te moedigen. Da's de hele race zo, leuk! De highlight van vandaag is een trap .. omhoog .. een dikke 250 hoogtemeters. Een mooi uitzicht over het stadje in het dal. Het laatste stuk naar de finish is weer golvend terrein
Etappe 5: Schonach – Engen
Zon! Heerlijk! 99,4km en maar 1430hm's. Een snelle dag, maar nog steeds een respectabele afstand. De eerste klim hakt er bij mij toch nog even in. We komen naar twee Nederlanders van Struijk fietsen te rijden, Michiel en Michiel. De grote Michiel is een beest op het (relatief) vlakke. Martijn en ik fietsen de hele dag samen met beide mannen. 
Soms gaat het wel erg hard en is het pezen om bij te blijven. Maar ja, alleen fietsen gaat zoveel langzamer en is ook zwaar. Dit treintje is wel heel makkelijk. Halverwege passeert een ambulance ons. op weg naar een atber die even verderop gevallen is. Een bizar ongeluk. Zet je wel even weer met beide benen op de grond. De laatste 500m gaat weer eens omhoog, echt stieil omhoog dit keer. We finishen samen met Michiel en Michiel Opnieuw (te) lang wachten bij de bikewash en dan de atb's in het bikepark stallen. Ons hotel is op ruim 13km van Engen.
Etappe 6: Engen – Grafenhausen
Vandaag weer een late start, 11:45u. De afstand is relatief kort: 67km en 1570hm's. Da's niet zo erg na gisteren. Bovendien moeten we met een shuttlebus eerst nog de 13km naar Engen afleggen. Alle tijd in Engen ook nog om bij te kletsen met Daphny, Johan en Roy, en ook Lieke en Henk. De eerste kilometers gaan weer hard, ondanks de moeheid die nu echt gaat opspelen. Op zo'n 25km duiken we een mooie grasafdaling in. Die gaat over in een afdaling door het bos over keien en zand ….. en ineens is mijn voorwiel weg en zie ik mezelf door de lucht zweven. Oeps! Martijn is achter me ook onderuit gegaan. Ik sta op, check mijn atb en daal 
verder af. Hm, m'n schoenen kleuren langzaam rood. Oei! Onderaan de afdaling staat de Bergwacht en die laat ik mijn elleboog die wel heftig bloed checken en verbinden. Na de finish moet ik opnieuw bij ze langskomen. In de tijd dat zij mijn elleboog verbinden gaan er nog een stuk of drie onderuit. 's Avonds hoor ik dat iemand haar arm daar gebroken heeft. Iets rustiger fietsen we door. Uitfietsen is het belangrijkste. Technisch is het allemaal niet zo heftig, da's nu wel fijn. Een steile klim naar de finish en binnen. Daar krijg ik te horen dat de wond behoorlijk diep is en toch gehecht moet worden. Ik zie ook dat mijn helm kapot is. Drie hechtingen, antibiotica en een tetanusprik rijker (meer wilde de arts er niet in doen omdat er nog troep in de wond zit) zet ik me aan de pasta. Morgen kan ik een helm lenen van Ramses Bekkenk, super!
Etappe 7: Grafenhausen – Feldberg
Pff, na de val van gisteren is het lijf niet meer zo goed. De 89,5km met 2340hm's moet ik er 
nog wel uit kunnne persen, maar dan is het ook goed geweest. De vroegste start om 9:30u. Vandaag weer veel schotter wegen, maar eindelijk wel mooie uitzichten het dal in. Ik kan er vanwege de pijn in mijn elleboog niet altijd evenveel van genieten .. helaas. Vooral afdalen is met de tanden op elkaar de mantra "Pain is temporary, glory is forever" herhalend. De laatste 15km gaan we de Feldberg op. Da's steiler en minder steil klimmen. Halverweg nog een zeer zompig stuk notabene langs de asfaltweg omhoog. Pff. Stukje skipiste omhoog, nog een beetje keren en draaien en dan zijn we er! Een Trans Schwarzwald 2010 t-shirt, Rothaus bierpul en een mooie ervaring rijker!
De lange klim als start ging zozo, een diesel wordt langzaam warm. M'n rug was mede daardoor goed pijnlijk, balen.